Szkolenia

Tematyka szkolenia:

  • kwestie związane z przygotowaniem i przebiegiem wizyty studyjnej, rola partnera polskiego i zagranicznego w organizacji wizyty, przygotowanie grupy do wizyty,
  • praktyczne wskazówki do przygotowania wizyt studyjnych przez stronę polską,
  • przygotowanie i tematyka spotkań – warsztaty z przedstawicielami organizacji pozarządowej i samorządu ukraińskiego z regionu donieckiego,
  • dobór i rola tłumacza, dobre praktyki współpracy z tłumaczem,
  • sztuka dyplomacji i dobrego tonu,
  • sztuka konwersacji, podstawy komunikacji, sztuka przekonywania,
  • stereotypy i uprzedzenia, konteksty kulturowe, praca w środowisku wielokulturowym.

 

Poprzez różnorodne kwestie związane z tematyką organizacji wizyt studyjnych uczestnicy skupiali się na przekazywanych treściach: od informacji wprowadzających do tematyki organizacji wizyt studyjnych do pogłębienia wybranych aspektów, takich jak:

  • rzetelne przygotowanie i realizacja wizyty studyjnej,
  • rola partnera zagranicznego (prawa i obowiązki, efektywna współpraca),
  • rola tłumacza i znaczenie jakości tłumaczenia dla zapewnienia maksymalnej efektywności wizyty studyjnej,
  • zmiana perspektywy w kwestii wydatkowania publicznych finansów (ustalenie programu adekwatnego do celu wizyty studyjnej),
  • zmiana postrzegania uczestników wizyt studyjnych – przejście od perspektywy protekcjonalnej do partnerskiej,
  • rola i sposób konstrukcji materiałów multimedialnych i tradycyjnych w celu zapewnienia ich maksymalnej przydatności w odniesieniu do konkretnej grupy uczestników wizyty studyjnej,
  • analiza ryzyka niepowodzenia i bieżących trudności oraz sposoby zapobiegania im lub ich minimalizacja.  
  • wrażliwość międzykulturowa.

 

Podsumowanie szkoleń:

Zajęcia podczas szkoleń prowadzone były głównie z wykorzystaniem aktywnych metod warsztatowych.

 

W module dotyczącym kwestii związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem maksymalnie efektywnej wizyty studyjnej z perspektywy polskiego organizatora wizyty, podstawą była praca w grupach. Uczestnicy mieli za zadanie zaplanować przygotowanie i program wizyty studyjnej na podstawie swoich dotychczasowych doświadczeń. W każdej turze grupy, w których pracowali uczestnicy były wcześniej ustalone przez trenerki. W każdej z tur była grupa robocza złożona jedynie z przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego, grupa przedstawicieli organizacji pozarządowych i grupa mieszana złożona z przedstawicieli różnych instytucji. Tak dobrane grupy pozwalały na przyjrzenie się różnicom w efektach pracy, wypracowaniu dobrych praktyk i wyłapaniu błędów.

 

W module prowadzonym przez trenerki ukraińskie również wykorzystywano aktywne metody (ćwiczenia, symulacje). Bezpośrednie zetknięcie się uczestników szkoleń z doświadczonymi trenerkami, które jednocześnie wcześniej brały udział w wizytach studyjnych jako organizatorki i uczestniczki, pozwoliło na spokojne przepracowanie dotychczasowych zapatrywań na rolę zagranicznych partnerów, potrzeb uczestników wizyt studyjnych, rolę i zakres obowiązków tłumacza oraz znaczenie zakresu i sposobu prezentacji polskich doświadczeń.

 

Moduł prowadzony przez tłumacza zawierał przedstawienie dotychczasowych, pozytywnych i negatywnych doświadczeń związanych z efektywnością spotkań międzynarodowych na szczeblu zarówno organizacji wizyt studyjnych jak i na szczeblu dyplomatycznym. W związku z powyższym moduł został wzbogacony o treści związane ze sztuką dyplomacji i komunikacji, co niejednokrotnie niebagatelnie podnosi jakość wizyty. Moduł mający na celu podsumowanie dotychczas wypracowanych wniosków, wyłonienie dobrych praktyk prowadzony był wspólnie przez wszystkich trenerów, by maksymalnie efektywnie połączyć wszystkie wątki poruszane wcześniej.

 

Ostatni moduł szkolenia to warsztat miękkich umiejętności z zakresu stereotypów, uprzedzeń i wrażliwości międzykulturowej, który miał na celu wzbogacenie perspektywy i uwrażliwić uczestników na często bagatelizowane różnice kulturowe, które mogą być powodem trudności w efektywnej realizacji wizyt studyjnych. Warsztat ten opierał się na ćwiczeniach związanych z różnicami kulturowymi wypływającymi z koncepcji kultury jako „góry lodowej”, czyli z nieuświadamianych wzorów i kodów kulturowych organizujących codzienność i role społeczne w danej grupie.